برگرفته از روزنامه گلشن مهر
چاپ روز دوشنبه 10 بهمن 1384
روز شنبه درست پس از اولين جلسه استاندار گلستان با خبرنگاران نشريات محلي و كشوري
عده از مردم سيلزده گلي داغ به نشان اعتراض در مقابل استانداري گلستان تجمع كردند
اگر چه در اين تجمع اعتراض آميز تعداد زيادي شركت نكرده بودند اما حضور همين تعداد
هم اجازه نداد تا ما از كنار اين اعتراض مردمي به سادگي عبور كنيم. افرادي كه قريب به اتفاق آنها تركمن هاي روستاهاي منطقه گلي داغ بودند با
در دست داشتن پلاكاردها و عكس هايي از ويراني سيل مردادماه جاري آمده بودند تا به
استاندار گلستان و ديگر مسوولين استاني بگويند كه عليرغم اختصاص بودجه هايي كه گفته
مي شود هنوز تعداد زيادي از مردم در چادرها زندگي مي كنند و آنها كه قدري وضعشان
بهتر بود به شهر كلاله رفته اند و درخانه هاي استيجاري سكونت دارند كه البته پرداخت
اجاره بها براي آنان ميسر نيست و هنوز علي رغم گذشت 6 ماه از سيل ويران گر تغيير
خاصي در وضعيت آنها اتفاق نيفتاده است.
يكي از جواناني كه در جمع تجمع كنندگان بود را كنار كشيدم و از او شرايط را پرسيدم
او گفت ما هفت نفر تلفات داشتيم اما هيچ كمكي به ما نكردند و زمين هم به ما ندادند،
چندين بار پيش فرماندار كلاله رفتيم ولي ما را امروز و فردا مي كنند، او ادامه مي
دهد حتي ما را از خانه اي كه اجاره كرده بوديم بيرون كردند به خاطر اين كه پول اجاره
خانه نداشتيم، و الان در چادر زندگي مي كنيم.
پيرمردي حرف هاي او را ادامه مي دهد مي گويد زمين داده شده اما چون پول زمين را دولت
به صاحب زمين پرداخت نكرده آنها هم شخم زدند، حق هم دارند بايد زندگي كنند اما چرا
دولت پول زمين را نداده است. دقيقا وقت اذان ظهر است و تجمع كنندگان در زير بارش
نرم باران و هواي بسيار سرد در مقابل استانداري گلستان ايستاده اند، نيروهاي امنيتي
در محل حضور دارند و مانع نزديك شدن افراد به ساختمان استانداري مي شوند.
يكي از اهالي روستاي بق قجه مي گويد الان 6ماه است كه بي خانمان هستيم، بعضي ها در
خانه و بعضي هنوز در چادر زندگي مي كنند، البته زمين دادند اما وضعيت زمين مشخص نيست
و مرتب امروز و فردا مي كنند از او پرسيدم : يعني مردم الان آنجا خانه درست نمي كنند
گفت، نه حتي كلنگ هم نزدند البته پلاك زدند اما هنوز كاري شروع نشده است.
اين فرد ميان سال ادامه مي دهد هدفمان از اين اجتماع اين است كه زمين براي ساختن
خانه به ما اختصاص داده شود.
فردي از ميان جمع مي گويد: تركمن ها افراد صبوري هستند اما اين كه 200 كيلومتر
اين جا آمدند يعني اين كه كارد به استخوان رسيده است.
افراد تجمع كننده غالبا از روستاهاي كورك، قولاق كسن، قزل اطاق، آق تقه گوگلان، خوجه
لر و بق قجه هستند در صحبت هايشان همگي به اين نكته مشترك اشاره مي كنند كه ما فقط
به خانه نياز داريم و بزرگترين مشكل ما مشكل مسكن است و ما غير اين خواسته ديگري
از دولت نداريم.
جواني كه در كنار يكي از كاركنان حراست است را به گوشه اي كشيدم و وضعيت را از او
پرسيدم مي گويد وضعيت آنجا خيلي خراب است ما الان در كلبه زندگي مي كنيم، هيچي هم
نداريم نه خانه اي، نه زمين، قول دادند گفتند اجاره مي دهيم، اجاره بها مي دهيم اما
هنوز كه خبري نيست و از جانب مسوولين هنوز چيزي نديدم به خاطر همين مساله به اينجا
آمديم.
به او گفتم فرمانداري به شما چه پاسخي داده گفت، فرماندار قول زياد داده اما عملي
نشده است تنها كاري كه شده زمين ها بلوك بندي شده و همه زمينشان مشخص شده اما نمي
دانم چه طور شد كه زير قولشان زدند و به صاحب زمين پول ندادند و آنها هم زمين را
شخم زدند. آن ها هم حق دارند.
الان ما هزار تا مشكل داريم كه بزرگترينش اين است كه داخل كلبه يا چادر داريم زندگي
مي كنيم و بايد مسكن داشته باشيم و صاحب خانه باشيم والان هم كه زمستان است مشكلات
چندين برابر شده است.
در حالي كه نمايندگاني از سوي تجمع كنندگان به داخل ساختمان استانداري رفتند تا با
هم گفتگو كرده و اين مشكل را به نوعي حل كنند، ديگر افراد روستاهاي سيل زده در محوطه
مقابل استانداري در سرماي زمستاني ايستاده اند تا نتيجه مذاكرات مشخص شود و البته
پليس و نيروهاي امنيتي به شدت از نزديك شدن افراد به ساختمان استانداري جلوگيري
مي كنند.
كودكي در ميان اين جمع بزرگ سالان خود نمايي مي كند، نامش اميد است، اميد بيشك،12
سال بيشتر ندارد اميد باقي مانده يك خانواده 5 نفري است كه اكنون بي خانمان است و
با خانواده عمويش زندگي مي كند از او خواستم با ما صحبت كند اما بغض مانع از حرف
زدنش شد و تنها به اين جمله بسنده كرد كه آنجا خيلي سرد است و زندگي خيلي سخت، مابقي
حرف هايش را ديگران به او مي گفتند اما اين حرف حرف خودش بود و البته از ته دل.
يكي از نيروهاي حراست خطاب به تحصن كنندگان مي گويد: عكاسان و روزنامه نگاران به
دنبال اهداف خودشان هستند نمي دانم شايد او راست مي گويد اما وقتي به دست هاي كرخ
شده خودم و همكارانم نگاه مي كنم اصلا نمي فهمم منظورش كدام هدف است؟!
بالاخره پس از حدود 2 ساعت انتظار ابراهيم كريمي معاون عمراني استانداري گلستان از
پله هاي استانداري پايين آمد در جمع اعتراض كنندگان اظهار داشت من حتما روز چهارشنبه
ساعت 12 يا 1 بعد از ظهر در مسجد روستاي قولاق كسن تحت هر شرايط جوي حاضر خواهم شد
تا مشكل شما رفع شود. اما مردم از كريمي خواستند تا اگر شده حتي لحظه اي با دكتر
شاعري ديدار كنند و از نزديك با خود او صحبت كنند و كريمي پس از تماس با استاندار
شرايط ديدار را مهيا كرد البته در اين ديدار ابتدا خبرنگاران و عكاسان را راه ندادند
اما بالاخره ما هم حضور يافتيم و استاندار گلستان قول داد كه مشكل مسكن روستاييان
گلي داغ به سرعت حل خواهد شد.
كريمي پس از اين ديدار در گفتگويي اظهار داشت: ما انگيزه تك تك افرادي كه اينجا آمدند
را نمي دانيم، ما پس از دو روز از سيل براي بق قجه بالا و قولاق كسن زمين گرفتيم
و آماده شد و نياز به 6 ماه نداشت.
وي گفت من بايد چيزي را با صراحت اعلام كنم و آن اين است كه به مردم گفتند شما به
جاي آن زمين كه مرتع بود بياييد زمين كنار جاده را درخواست كنيد كه هم به جاده نزديك
است و هم بعدا قيمت پيدا مي كند. در حقيقت مردم را تحريك كردند و گرنه زمين تسطيح
شده قطعه بندي شد و همه كارش انجام شد ولي بعد آمدند زمين ديگري را مطرح كردند وي
ادامه داد بعد ما زمين را قول نامه كرديم اما متوجه شديم كه زمين مال كسي بوده فوت
كرده و ورثه تمايل به دادن زمين ندارند و يك مقدار هم مسايل قانوني است شايد اگر
همان موقع ما كار را انجام مي داديم و از تبعات قانوني نمي ترسيديم زمين را گرفته
بوديم در هر حال اين كشمكش بين مرتع و اين زمين كار را تا امروز كشانيد ولي باز هم
به آنها گفتم شما صاحب زمين را راضي كنيد ما مشكلي نداريم در هر صورت كار اين زمين
تا چهارشنبه همين هفته مشخص خواهد شد.
وهمچنين در خصوص عدم پرداخت اجاره بها و ديه گفت عدم پرداخت اجاره بها فقط ادعا است
و ديه هم طبق آيين نامه اجرايي ماده 10 قانون كه مربوط به خسارت حوادث است، به ازاي
هر فوت شده، 500 هزار تومان پرداخت مي شود و اين هم طي چند روز آينده پرداخت خواهد
شد.
در پايان كريمي قول داد كه طي دو هفته آينده شاهد حل شدن اين مشكل خواهيم بود.
در هر حال مردم سيلزده سوار ميني بوس شدند و رفتند تا چهارشنبه كه در مسجد قولاق
كسن همه چيز مشخص شود . آيا مشكل روستاهاي سيل زده حل خواهد شد؟ آيا مسوولين به
قول خود وفا خواهند كرد؟ و آيا ديگران شاهد تجمع سليزدگان نخواهيم بود؟ همه اين آياها
را زمان و گذر آن مشخص خواهد كرد.