نامه
ای به هفته نامه صحرا
با آل علی هر که در افتاد ور افتاد
منبع : سایت هفته نامه صحرامدير محترم نشريه
صحرا
سلام عليکم
احتراما در مورخ 21/8/84 در نشريه شماره 164 صحرا صفحه 6 پندي از پيامبر اکرم (ص)
به حضرت فاطمه ( س) آورده ايد که بدون هيچ گونه منبعي مي باشد . از اصول نگارش است
که وقتي مي خواهيد چيزي براي مردم نقل مي کنيد حتما بايد منبع آن ذکر شود تا اگر
شبه ايجاد شد بتوان به دنبال سند آن رفت اما نکته مورد بحث در مورد پندي که آورده
ايد از لحاظ اين جانب بحث عصمت و شفاعت حضرت زهرا (س) را زير سوال برده ايد و اگر
اعتقاد شماست حواستان باشد که هر اعتقادي را نمي توان در نشريه چاپ کرد و ملاحظه
سايرين را نيز بايد کرد . چون مخاطب شما کل مردم هستند نه فقط اهل سنت و اين تحريک
کننده است و دود آن مستقيم به چشم خودتان خواهد رفت.لطفا در مورد اهل
بيت (ع) با دقت و منابع دقيق مطلب بنويسيد . شما در اين پند آورده ايد که پيامبر
اکرم با تمام علاقه اي که به دختر کوچکش داشت ... مگر پيامبر چند دختر داشت که ذکر
کرده ايد دختر کوچکش ، و اما جواب شما در مورد شفاعت و عصمت را به کتاب زندگاني فاطمه
زهرا (س) شهيد دستغيب وامي گذارم . در صفحه 39 اين کتاب بسند قرآن کريم در سوره احزاب
آيه 33 ( آيه تطهير ) جز اين نيست که خدا مي خواهد تا ببرد از شما پليدي گناه را
اي اهل بيت پيغمبر (ص) و پاک گرداند شما را از معاصي پاک کردني و خلاصه آيه تطهير
اين است که مي فرمايد اي اهل بيت پيغمبر (ص) اراده الهي تعلق گرفته است که گناهان
و لغزشها و پستيها را از شما دور دارد تا دامن عصمت شما بگرد عصيان آلوده نشود و
از کبيره و صغيره منزه و معصوم باشيد (1)
با توجه به آيه مبارکه قرآن باطل بودن پند نقل شده ثابت مي گردد چون سندي محکمتر
از قرآن نداريم و نداريد.
و دليل دوم بر باطل بودن پند: روايت شريف را همه ( شيعه و سني ) از پيغمبر (ص) نقل
کرده اند که فرمود:
" هر کس به زهرا اذيت کند مرا آزرده و هرکس او را دوست بدارد مرا دوست داشته است"
در جاي ديگر مي فرمايد: غضب خدا با رضا و غضب فاطمه (س) است ...(2)
علامه زمخشري مفسر اهل سنت نقل مي نمايد: پيغمبر فرمود : اين جماعت فاطمه و علي و
حسن و حسين کساني هستند که خداوند عالم دوستي ايشان را واجب فرموده است. اما فاطمه
(س) قلب من است و علي (ع) نور چشم من و حسن و حسين ميوه هاي دل من هستند و اوصياي
من از نسل حسين (ع) امين هاي پروردگار عالمند. اينها همان حبل ا.. هستند که ريسماني
بين بنده و آفريدگارند(3)
و همچنين سيد علي شافعي روايت را ذکر کرده که رسول خدا (ص) فرمود دوستي زهرا (س)
در صد جا و محل خطر بکار مي خورد يعني در حالي که اشخاص لنگند و احتياج به کمک دارند-
آسانترين صد موضع مرگ است ، قبر و صراط و ميزان از مواردي است که دوستي زهرا َ( س)
بکار مي خورد(4)
صدوق روايت نمود و علامه حلي هم در وصيتنامه اش جزو وصايايش بفرزندش فخرالمحققين
نوشته است که رسول خدا (ص) فرمود : در روز قيامت چهار دسته اند که من آنان را شفاعت
مي کنم ، هر چند با گناه اهل دنيا به محشر در آيند، يکي مساوات کننده به ذريه من،
دوم ياري کننده ذريه من هنگامي به او ستمي شده ، سوم بر آورنده حاجتي از حوائج ايشان
، چهارم کساني که آنان را به دل و زبان و دوست ، اظهار دوستي مي نمايند نه اين که
نفاق بورزند (5)
مدارک و روايات در رد پند نقل شده در نشريه شما بسيار زياد است اما به همين اکتفا
مي کنم . جمله پاياني اين که : با آل علي هر که در افتاد ور افتاد- سيد علي کريميان
از گنبدکاووس
منبع:
1- کتاب زندگاني فاطمه الزهرا (س) – شهيد دستغيب- انتشارات ناس- زمستان 86
2- همان، ص 74 و 75
3- همان ص 79
4- همان ص 79 و 80
5- همان ص 212 و 213
متن چاپ شده در شماره 164 هفته نامه صحرا در ص 6 بخش حکايات
خواندني بدين شرح است:
پند پيامبر اکرم به فاطمه زهرا:
پيامبر اکرم با تمام علاقه و محبتي که به دختر کوچکش حضرت فاطمه داشت، به او مي فرمود:
اي فاطمه دختر پيامبر خدا. تدبير خود کن که فردا مرا به تو سودي نيست . هر چند اميد
شفاعت هست ولي اگر چنان گناه در تو بود که شفاعت من نيز نپذيرند پس اميد به شفاعت
نيز بيهوده خواهد بود. خودت خدا را عبادت کن زيرا وجود من تاثيري به حال تو نخواهد
داشت. آن روز کسي که عملش کم باشد نسبش کارساز نخواهد بود!