منبع: وبلاگ ترکمن
http://www.turkmen.persianblog.com
جمعه، 23 اردیبهشت 1384
افغانستان کشور همسايه ما ايران است که در ايران به غلط از اين کشور که پيشينه غنی
تاريخی دارد به عنوان يک کشور عقب افتاده فرهنگی ياد میکنند.ولی افغانستان با وجود
آنکه نفت و ثروت آنچنانی ندارد می تواند درسهايی نيز برای آموختن حاکمان کشور ايران
داشته باشد.آزادی بيان و مذهب و نيز زبان و تکلم و چاپ و نشر به زبانهای مختلف از
اصول نمادين و نيز اجرايی افغانستان است که حکومتگران ايران از آن می توانند درسها
بياموزند!
بخشی از قانون اساسی کشور افغانستان برای استفاده حاکمان محترم آورده میشود!:
ماده شانزدهم : از جمله زبان هاى
پشتو، درى ، ازبکي ، ترکمني ، بلوچي و پشه يي ، نورستاني ،پاميرى و ساير زبان هاى
رايج در کشور، پشتو و درى زبانهاى رسمي دولت مي باشند.
در مناطقي که اکثريت مردم به يکي از زبان هاى ازبکي ، ترکمني ، پشه يي ،نورستاني
، بلوچي و يا پاميرى تکلم مي نمايند، آن زبان علاوه بر پشتو و درى به حيث زبان سوم
رسمي مي باشد و نحوه تطبيق آن توسط قانون تنظيم مي گردد.
دولت براى تقويت و انکشاف همه زبانهاى افغانستان پروگرامهاى موثر طرح و تطبيق مي
نمايد. نشر مطبوعات و رسانه هاى گروهي به تمام زبانهاى رايج در کشور آزادمي باشد.
مصطلحات (اصطلاحات ) علمي و ادارى ملي موجود در کشور حفظ مي گردد.
ماده بيست و هشتم:هيچ يک از اتباع
افغانستان به علت اتهام به جرم ، به دولت خارجي سپرده نمي شود، مگر بر اساس معامله
بالمثل و پيمان هاى بين الدول که افغانستان به آن پيوسته باشد.
هيچ افغان به سلب تابعيت و يا تبعيد در داخل يا خارج افغانستان محکوم نمي شود.
ماده بيست و چهارم
آزادى حق طبيعي انسان است . اين حق جز آزادى ديگران و مصالح عامه که توسط قانون تنظيم
مي گردد، حدودى ندارد.
آزادى و کرامت انسان از تعرض مصون است . دولت به احترام و حمايت آزادى و کرامت انسان
مکلف مي باشد.
دولتمردان محترم برای اطلاع از همهی حقوق اساسی ملت افغانستان می توانند به اين
آدرس مراجعه کنند!!