عدم شرکت در انتخابات به
مثابه عکس العمل مدني درقبال استبداد
منبع: تورکمن يولي
www.turkmenyoli.persianblog.comشنبه،
24 بهمن 1383انقلاب استقلال
طلبانه و آزاديخواهانهء ملت ايران در سال پنجاه و هفت توسط آقاي خميني به ثمر
نشست ايشان در اولين رفراندوم تعيين نوع حکومت با زيرکي خاصي تنها دو گزينهء
مخالفت يا موافقت با جمهوري اسلامي را فرا روي ملت قرار داد اين موضوع عليرغم
مخالفت گروههاي با تجربهء سياسي به سبب تعريف مثبتي که آقاي خميني از آن ارائه
داده بود به نحوي که فعاليت و اظهار نظر مارکسيست ها نيز در آن آزاد شمرده شده
بود و اصرار ايشان به نه يک کلمه زياد و نه يک کلمه کم شدن از آن و اعلام موضع
صريح رهبريت انقلاب که من به جمهوري اسلامي راي ميدهم باعث شد مردم نيز به اين
روش راي آري بدهند!.
دراينکه رهبريت بلامنازع انقلاب را آقاي خميني در دست گرفته بود و مردم نيز به
ايشان حسن ظن و اعتماد داشتند بعيد بنظر ميرسد بتوان خدشه اي وارد کرد اما شايد
ترکمنها تنها مردمي بودند که بخاطر درگيري مسلحانه در ترکمنصحرا به اين فرايند
راي ندادند! و از اينرو خاطري بي دغدغه تر دارند به هرحال جمهوري اسلامي بي آنکه
ماهيتش بدرستي براي مردم روشن باشد متولد شد و مردم بر اين باور بودند که رژيم
آينده از رژيم شاهنشاهي نميتواند بدتر و استبدادي تر باشد و در واقع مردم
درآنهنگام به هر سيستمي که غير از طاغوت باشد آمادگي اينرا داشتند که راي بدهند
البته بشرطي که کمونيستي نباشد زيرا اين امر با تربيت مذهبي مردم ايران مغايرت
داشت.
سال اول پس از انقلاب سال طلائي آزادي نسبي احزاب و عقايد بود اما سالهاي سرکوب و
انحصار بزودي آغاز شد و تضادهاي سياسي دوران مبارزه و قبل از انقلاب رفته رفته رخ
نمود. سرکوب ها ي مخالفان و تسويه حسابها شروع شد و در کشاکش جنگ قدرت
سياستمداران دستاوردهاي آزاديخواهانهء انقلاب کمرنگ و پايمال گشت. ما در اينجا
بدنبال کالبد شکافي جريانات مزبور نيستيم و تنها اين چند سطر را بعنوان مقدمه ذکر
نموديم تابگوئيم که ديوار کج استبدادفعلي ازچه هنگام آجر چيني شد! جريانات دوم
خرداد هفتادو شش نور اميدي در دلها تاباند شايد که مردمسالاري بتواند بطريق
مسالمت آميز و سفيد جاي خودکامگي را بگيرد! ليکن چنين نشد! اکنون کمترکسي است که
نداندحکومت در ايران در دست گروهي خاص و بدون توجه به ارادهء مردم اعمال ميشود
نحوهء برگزاري آخرين انتخابات (مجلس هفتم) نشان داد که مردم قادر به گزينش
نمايندگان واقعي خود نخواهند بود و عليرغم ارادهء ملي اين ارادهء هيئت حاکمهء غير
منتخب است که در مقابل چشمان بهت زده ء ملت برکرسي مينشيند و متآسفانه مکانيسم
موثري که بتواند به اين فرايند طاغوتي اعتراض کند از جانب قاطبهء ملت بکار گرفته
نشده است ليکن بنظر ميرسد اکنون بهترين فرصت ملي در شرف تکوين است تا با آرامترين
و مدني ترين روش ممکن بتوان به خودکامگي هيئت حاکمه (در مقابل چشم جهانيان)
اعتراض نمود. بيترديد وظيفهء ملي و تاريخي ايرانيان است تا نسبت به اصلاح وتغيير
وضعيت موجود به سوي مردمسالاري و آزادي با احساس مسئوليت بيشتري برخورد کنند.
تجربه ثابت نموده است که شرکت مشروط نيز بخاطر فقدان ضمانت اجرائي لازم براي تحقق
ديون سياستمداران کاري بي ثمر بوده است - حتي آنهائيکه ميخواهند کانديداهاي
احتمالي موضع خود را نسبت به مسائلي چون اقليتهاي قومي ومذهبي مشخص کنند اگر
نگوئيم ديگران را فريب ميدهند لااقل ميتوان گفت که در ساده لوحي چندش آوري غوطه
ورند زيرا به تحقيق هشت سال زعامت خاتمي بر قوهء مجريه ثابت کرد که رئيس جمهور در
سيستم جاري ايران هيچگونه قدرتي براي پيشبرد برنامه هايش ندارد مگر آنکه موافق
منافع حکومت پنهان غير منتخب باشد.
اين مسئله قبل از هرچيز مارا به شدت لزوم تغيير ساختار استبدادي قدرت در ايران
متوجه ميسازد بنابراين بدون هيچ وسوسه ئي بايد موضعي قاطعانه در برابر استبداد
گرائي داشت واز اين روبايستي دندان طمع را براي معامله بر سر آبروي ملي وتاريخي
نسل خود با ورشکستگاني که هيچ پشتوانهء اجرائي براي تعهدات احتمالي شان قابل تصور
نيست کشيد!.
در اين فرصت طلائي تاريخي بايستي از دلالان استبداد فاصله گرفت و برائت جست زيرا
چنين بنظر ميرسد جز آنها که براي کسب موقعيت و مقام به بازار گرمي انتخابات غير
دموکراتيک مشغولند و همواره بدينوسيله درصدد بالا بردن مشروعيت سيستم ديکتاتوري
در نظر افکار عمومي جهان و نهاد هاي بين المللي هستند بزودي با عدم مشارکت مردم
شناسائي و رسوا خواهند شد بنابراين با عدم شرکت قاطعانه در انتخابات فرمايشي به
دنيا ميگوئيم که از بازيچه شدن بدست سياستمداران بيزاريم و راي ما آنقدر ارزشمند
است که آنرا بيهوده و در صندوقهاي دروغيني که بيشتر با توجه به شرايط فعلي حکم
سطلهاي زباله را پيدا کرده اند هدر ندهيم! شايد پيام واضح اين حرکت مدني و مسالمت
آميز براي يکبار هم که شده توسط مراجع حقوقي بين المللي دريافت شود که ملت ايران
تصميم گرفته اند يکصدا فرياد سردهند ما ديگر خود کامگي را تحمل نمي کنيم واستبداد
بايد برود.