1. آئين نامه نامگذاري شامل اين موارد مي شود: شهرها، شهرکها، بندرها، رودها، جزيره ها، بزرگراهها، خيابانها، بازارها و کوچه ها، مدارس و مهد کودک ها، مؤسسات تحقيقاتي و مجامع علمي و فرهنگي، تالارهاي عمومي، بيمارستانها و مراکز بهداشتي و درماني، سينماها و مراکزتفريحي و باغها و بوستانها، ميدان ها و پايانه ها، فرودگاهها و ايستگاههاي راه آهن و پالايشگاهها، کارخانه ها، بانک ها و مراکز ورزشي و مراکز کار وپيشه ...
2. اين آئين نامه درباره اماکن جديد الاحداث است ولي در مورد تغيير اسامي نامناسب موجود لازمست برطبق شيوه نامه اي که شوراي فرهنگ عمومي براساس اين آئين نامه تنظيم و ابلاغ مي کند عمل شود.

1. نظارت بر حسن اجراي ضوابط و معيارهاي شوراي عالي انقلاب فرهنگي در امر نامگذاري برعهده شوراي فرهنگ عمومي است
2. اين شورا همه ساله گزارش بررسي و نظارت و عملکرد خود را به شوراي عالي انقلاب فرهنگي ارايه مي دهد.

• در آئين نامه نامگذاري تصويبي شوراي عالي انقلاب فرهنگي اسمي از اقوام ايران و افتخارات ملي آنان نيامده است و عملا تنوع فرهنگي کشور ناديده گرفته شذه است که اين يک ظلم آشکار است و عملا بيانگر اينست که تصويب کنندگان اين آيين نامه غير از فارس زبانان، ساير مليتها و زبانها را ايراني نمي دانند.
•   در اين آئين نامه تصريح شده است که نامها فقط بايد به زبان فارسي باشند و سئوال اينجاست که آيا اين بند تبعيض در حق فرهنگهاي ملي ايراني همچون کرد،عرب،ترکمن و بلوچ نيست؟و چرا بايد در مناطقي که اکثريت ساکنان آنرا ساير اقوام تشکيل مي دهند بجاي استفاده از فرهنگهاي بومي از فرهنگ فارسي بهره برده شود.آيا اين امر در تضاد با اصل احترام به چند صدايي نمي باشد؟و آيا اين امر باعث تضعيف روحيه ايرانيگري ساير ملل ايراني نخواهد شد؟
• مواد 6 و 8 و 9 که در آن بر ويژگيهاي منطقه اي تأکيد شده است صرفا اسم خيابانها منظور آنهاست نه اسم شهرها و در واقع زبانهاي غير از زبان فارسي به تصريح اين آيين نامه نمي توانند در نامگذاري شهرها مد نظر باشند.
• ماده 2 بند 2 اين آيين نامه اشعار مي دارد که اين موارد براي نامگذاري هاي جديد است نه براي اسامي که قبلا وجود داشته اند و حال سئوال اينجاست که کداميک از اسامي قبلي شهرها و روستاها و مناطق ترکمني نامناسب بوده اند که دستخوش تغيير گرديده اند؟آيا مسئولان استاني انتخاب نام شهرهاي جديد ترکمن نشين پاسخي براي اين سئوال دارند؟
• اين آيين نامه حقوق ملل غير فارس زبان را کاملا ناديده گرفته است در حالي که متکلمين اين زبانها 80 درصد جمعيت ايران را تشکيل مي دهند.واضح است که تصويب کنندگان اين آيين نامه زبانهايي چون کردي ، بلوچي را نيز ناديده گرفته اند درحالي که هرگاه که بخواهند آماري از جمعيت فارس زبانان ايران ارائه دهند زبانهاي کردي و بلوچي را نيز به عنوان يک گويش از زبان فارسي داخل آمار مي آورند!
• شوراي فرهنگ عمومي در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي قرار دارد

1. بررسي پيشنهادهاي دستگاهها، مؤسسات و اشخاص حقيقي و حقوقي براي نام گذاري اماکن.
2. اظهار نظر درباره عملکرد شهرداري ها و مؤسسات عمومي و خصوصي براي نام هاي تعيين شده اماکن جديد و اجراي آيين نامه ها و شيوه نامه هاي مصوب.
3. بررسي مستمر گزارش دستگاه هاي مسئول به ويژه شهرداري هاي کشور(از طريق طرح گزارش عملکرد گروه نظارت بر نامگذاري در استان ها)درباره انگيزه تغيير نام فعلي اماکن و دلايل نامگذاري جديد براي آنها.

1. توليد برنامه ها و تدوين مقاله ها و گزارش هاي تبليغي درباره ضرورت اجراي مصوبات شوراي عالي انقلاب فرهنگي و شوراي فرهنگ عمومي.
2. بررسي و تهيه گزارش از نام هاي فعلي اماکن و مناسب يا نامناسب بودن آن ها.
3. معرفي و اعلام نام ها و عناوين جديد اماکن در رسانه هاي سراسري، منطقه اي و محلي براي اگاهي مردم با گفتن دلايل و انگيزه هاي نامگذاري.

•  در آيين نامه مصوب شوراي فرهنگ عمومي نيز تأکيد شده است که دو تن از اعضاي گروه نامگذاري استان را افراد صاحبنظر در زمينه زبان فارسي( ونه فرهنگهاي بومي) تشکيل مي دهند.(ماده يک ـ تبصره يک ـ بند ب ـ رديف چهار)که اين در نوع خود جالب توجه است که انتخاب نامهاي شهرهاي ترکمني با افرادي است که در زمينه زبان فارسي نظر مي دهند!
• ماده سه  اين آيين نامه برگزاري حداقل يک جلسه در ماه را براي بررسي پيشنهادات مؤسسات عمومي و خصوصي براي گروه نظارت بر نامگذاري اماکن استانها الزامي کرده است

استفاده از مطالب اين سایت با ذکر منبع بلامانع مي باشد