مطمئنا در خبر ها خوانده اید و شنیده اید که بار دیگر جوان صیادی به دست ماموران
حراست دریای نیروی انتظامی کشته شد.
و این خبر یا حادثه ای تصادفی و جدید نیست، همه ساله مجروحیت ، معلولیت و حتی کشته
شدن جوانانمان را شاهدیم.
مرگ جوان 18 ساله ی یتیم و سیلزده که نان آور خانواده است و آماده اعزام به خدمت
مقدس سربازی در چند روز آینده بود. او و خانواده اش نیز مانند اکثر اهالی از بیکاری
و محرومیت منطقه رنج می برند. او نیز همچون جوانان دیگر نه برای تفریح و از سر سیری
بلکه برای تامین معاش خانواده اش دل به دریا زده، خوب می داند که این کار را جرم
می دانند و حراست دریا با آنان برخورد خواهد کرد، اما مگر می توان به صرف خلاف بودن
و سرمای زمستان در خانه ماند. این جوان به امید پدر از دست رفته در خانه بماند یا
حقوق و بیمه بازنشستگی پدر یا بیمه تامین اجتماعی و بیمه بیکاری و یا .... ؟ او تنها
نگران تامین مایحتاج ضروری روزمره خانواده نسیت بلکه باید به فکر زمانی باشد که به
سربازی میرود، مادر و خانواده چگونه تامین خواهند شد؟ به امید برادر بیکار یا محصلش
باشد؟ یا به امید قالی بافی مادر که دیگر به لطف دلالان فرش حتی حداقل دستمزد را
هم نخواهد گرفت؟
او نیز می داند که دریا سرد است وخطرناک و بدتر از آن ماموران بی رحم حراست دریا
به دنبال شکاراند.
در مملکتی که جوانان در گوشه و کنار آن فریاد نبود امکانات تفریحی و ورزشی و ...
سر می دهند، جوانان این منطقه در پی تامین حداقل امکانات زندگی اند. در منطقه ای
که نه زمینهای مرغوب برای کشاورزی دارند، نه امکانات و مراکز صنعتی برای تولید و
دامداری، تنها امیدشان به خداست و سپس دریایی که از دیر باز منبع درآمد و زندگیشان
بوده. دریایی که بهترین خاویارهای دنیا را دارد و منبع ثروت بسیاری شده اما ساحل
نشینان را چه حاصل!؟ دیگر حتی اجازه صید رزق خود را نیز ندارند.
مگر نه اینکه نیروی انتظامی باید طبق قانون حافظ جان ومال مردم باشد، و با متخلفان
بر اساس قانون برخورد کند و صد البته که در قانون اساسی ما هیچ متهمی حتی قاتلان
نیز نباید بدون دادگاه و دادرسی مجازات شوند. حال چگونه است که نیروی انتظامی به
راحتی به سوی صیادان غیر مجاز تیر اندازی می کند و کار به جایی رسیده که ماموری به
خود اجازه می دهد اینطور بیرحمانه و به راحتی جوانان مردم را به کشتن دهد. بیان
سخنانی مانند سهوی بودن این حادثه به دلیل تاریکی و نداشتن دید کافی در شب محلی از
اعراب ندارد، نمی توان عدم رویت قایقهایی به این عظمت را توجیه کرد و بسیاری دلایل
دیگر که برخی در گزارش روزنامه اعتماد آورده شده است.
به نوشته روزنامه اعتماد "هرچند «حراست دريا» موظف است با صيادان غيرمجاز برخورد
کند، اما اين برخورد بايد در چارچوب قانون و با اهرم هاي مجاز حقوقي انجام شود. ماده
10 و 11 قانون شکار و صيد مصوب 1346 و اصلاح شده در 1375 مي گويد؛ «کساني که مرتکب
شکار و صيد در فصول و ساعات ممنوعه و وسايل و طرق ممنوعه شوند به حبس تاديبي از 11
روز تا دو ماه يا جزاي نقدي محکوم مي شوند.» "
با این اوصاف چگونه است که همه ساله بسیاری از صیادان غیر مجاز به محض مشاهده مورد
حمله وتیراندازی ماموران و پس از دستگیری مورد شکنجه قرار می گیرند (صحنه ای را که
جوانی از پا بسته و در ملا عام جلوی پاسگاه آویزان شده بود را هرگز نمی توان فراموش
کرد، اگر این کار شکنجه نیست پس چیست؟.)
و جالب اینجاست که نیروی انتظامی بجای تنبیه مامور بانی این حادثه و دلجویی از خانواده
آن مرحوم به تحریک مردم پرداخته و اقدام به دستگیری شبانه مردان روستای چاپاقلی که
در خانه قایق یا خودروی سایپا دارند می کند. با چنین برخوردهایی چگونه می توان از
مردم داغ دیده انتظار شکیبایی و آرامش داشت؟
و بر سر کسانی که در پی این حوادث توسط نیروی انتظامی بازداشت شده اند چه خواهد آمد؟
آیا تمامی آنها آزاد شده اند؟ آیا به دادگاه فرستاده می شوند؟ از دوستانی که از این
حادثه و عواقب آن آگاهی دارند تقاضا می شود اطلاع رسانی نمایند. تا چند روز پیش خانواده
ها حق ملاقات با بازداشت شده ها را نداشتند.
(تا چند روز پیش برادر و دو تن از دایی های حسام الدین ،که یکی حتی در هیچ کدام از
حوادث حضور نداشته، بازداشت بوده اند.)
در این حوادث بهتر است کمی هم عملکرد مسولان شهری و استانی را مد نظر قرار دهیم.
واکنش فرمانده نیروی انتظامی، فرماندار، استاندار و نمایندگان مجلس استان به ویژه
نماینده بندر ترکمن. جای بسی تاسف که شاهد هیچگونه برخورد قاطع و مثبتی از مسولان
امر نبوده ایم.
جناب آقای ایری مگر شما نماینده مردم در مجلس قانون گذاری نیستید، مردم به شما اعتماد
کرده اند و رای داده اند که در مجلس به یاد مردم و پیگیرمشکلات آنان باشید، در منطقه
ای که بالاترین آمار بیکاری را دارد و تنها راه امرار معاش مردم دریاست، شما و دیگر
مسولان باید به دنبال تصویب و پیگیری چه طرحها و قوانینی باشید تا دیگر شاهد از دست
دادن یا معلولیت جوانان منطقه نباشیم؟؟
هرچند در زمان وقوع این حوادث سایت دانشجویان و دانش آموختگان در حال به روزرسانی
و غیر فعال بود اما انتظار می رفت پس از آغاز به کار مجدد آن واکنش و اطلاع رسانی
بهتری انجام می شد و تنها به ارسال خبری از روزنامه اعتماد اکتفا نمی شد.
به نظر شما
وظیفه ما و نیز مسئولان به ویژه نمایندگان مجلس در مقابله با اینگونه حوادث و جلوگیری
از وقوع مجدد آن چیست؟
وظیفه مطبوعات و رسانه ها در چنین مواقعی چیست؟
با ماموران نیروی انتظامی که بی شک جسورانه و بیرحمانه دست به چنین اقدامی زده اند،
چه برخورد ی صورت گرفته؟
چه عواملی به این ماموران جسارت و شهامت انجام چنین اعمال بیرحمانه ای را می دهد؟منبع مطلب: سایت
دانشجویان و دانش آموختگان ترکمن ایران