نوربردي ايريnorberdi@hotmail.com
12 شهريور سال 1383
همانگونه که در مقالات قبلي هم اشاراتي داشتم، ترکمن هاي تبعيدي
در اروپا جنب و جوش جديدي پيدا کرده اند و هر روز کساني داوطلبانه در مسائل سياسي
خود را درگير مي کنند بيشتر و بيشتر ميشود. و سئوالهاي زيادي که در سالهاي متوالي
طرح بوده امروز کوتاه و جدي تر گشته.
به نظر بنده امروز ما در مقابل دو سئوال مشخص قرار داريم. اگر
بتوانيم به اين دو سئوال اساسي در جوي آرام و با حوصله و دانش لازم پاسخ گوئيم در
واقع امر به بخش بزرگ و اساسي صدها سئوالي که سالها براي ما طرح بوده جواب داده
ايم براي پاسخگوئي به اين دو سئوال ما بايد تمامي نيروي تجربه، نيروي دانش و
نيروي گذشت و فداکاري خود را بکار گيريم. بدون بهره بري درست از این انرژي
پاسخگوي نيازهاي سياسي خود در تبعيد نخواهيم بود.
1- چگونه در تحولات ترکمن صحرا و ايران نقش داشته باشيم؟
2- چگونه از امکانات بين المللي براي افشاي رژيم در رابطه با زير
پا گذاشتن حقوق انساني ملتمان استفاده کنيم؟
ولي قبل از اينکه به پاسخگوئي سئوالها بپردازيم لازم است ما قبول
کنيم که نيروهاي تبعيدي خود را به عنوان يک نيروي اهرم فشار قلمداد کنند و باور
داشته باشند که بدون فشار از خارج امتياز گيري در داخل بسيار مشکل خواهد بود،
زيرا وقتي رژيم نيروهاي جوان و تحصيل کرده و مردم را از ايجاد اجتماعات و تشکل
هاي سياسي که بتواند در تحولات سياسي منطقه مأثر باشند باز مي دارد نيروهاي
تبعيدي هستند که با افشاء رژيم و با فشار بين المللي بر دستگاه رژيم از فشار بر
روي مردم ترکمن در ايران بکاهند.
هيچ لازم نيست ما خواستها و افشاگريهاي خود را در سطح خواستها و
افشاگريهاي داخل کشور سازمان دهيم زيرا فشار و خواستهاي ما که در دسترس رژيم
نيستيم مي تواند قوي تر و مأثرتر باشد، اگر ما با اين ايده به سوي پاسخ دادن به
سئوال طرح شده نرويم از قدرت و فشار و افشاگري خود خواهيم کاست و تأثير خود را به
عنوان نيروي فشار و امتيازگير از دست خواهيم داد. و به همين ترتيب کارائي و وجود
خود را به عنوان فعالان سياسي زير سئوال خواهيم برد.
1- چگونه در تحولات ترکمن صحرا و ايران نقش داشته باشيم؟
پاسخ اين سئوال به شکل خيلي کوتاه سازمان يافته است. براي اينکه
بتوانيم در تحولات منطقه و ايران تأثيرگذار باشيم خود را سازمان دهيم. بدون
سازمان يافتگي تأثير افراد زياد و جدي نخواهد بود. تا اينجا جواب سئوال آسان است
و ما همه از روز اول که به مبارزات سياسي روي آورديم به اين مسئله واقف بوديم که
بايد سازمان يافت و انرژي و نيروي خود را يکي کرد و حداکثر تأثير را گذاشت. ولي
اين شکل مسئله است در عمق خود سازمان يافتگي مشکلات خود را دارد که پاسخگوئي به
آن از ما توانائي و گذشت مي طلبد. مشکل اصلي ما چگونگی سازمانيابي است. ما تا به
حال شکل مشخص سازمانيابي را آزمايش کرديم چه در تشکيل کانون مستقل و چه در تشکيل
سازمان ملي و غیره. در تشکل و سازمانيابي ما از روش برگزاري کنفرانس و تشکيل يک
سازمان و بعد از مدتي بروز اختلافات و از دست دادن نيروها و در نهايت انحلال بي
سر و صدا بوده است.
ما هميشه آسانترين و کم دردسرترين و کوتاهترين راه را براي
دستيابي به سازمانيابي خود انتخاب کرديم و به همين ترتيب بعد از چند سال دوباره
در همان نقطه ي آغاز ايستاده ايم ولي خسته تر و تنها تر از هر زمان ديگر.
قبل از اينکه کنفرانسي برگزار کنيم و قبل از اينکه سازماني تشکيل
دهيم بايد ما به بحث هاي سياسي به شکل نوشتاري دست بزنيم تا بتوانيم در اين بحث
ها همديگر را در يابيم و ايده ها و آرزوهاي همديگر را صيقل دهيم بدون طي کردن اين
مرحله ما و هيچکس ديگر قدرت سازمانيابي نخواهد داشت. ما بايد باور داشته باشيم
ترکمن بودن کافي نيست که در يک و يا چند کنفرانس بتوانيم به شکل مأثر سازمان
يابيم بلکه ما قبل از هر چيز بايد به بحث هاي طولاني نظري، سياسي و برنامه اي به
شکل نوشتاري دامن زنيم تا بتوانيم فاصله ي همديگر را قياس زنيم و در جهت کم کردن
اين فاصله ها کوشا باشيم و در اين رابطه از تمامي امکانات رسانه هاي گروهي براي
بيان نظرات خود و به بحث گذاشتن ايده هاي خود استفاده کنيم.
در اين بحث ها لازم نيست همه شرکت کنند کافي است افرادی که تمايل
به سازمان يابي دارند نظرات خود را در هر عرصه اي که لازم مي بينند طرح کنند و در
پرسه بخشي از افراد هم نظرات خود را از درون همان بحث کنندگان پيدا خواهند کرد و
براي کيفيت بخشيدن به همفکران خود راه هاي بهتر همکاري را پيدا خواهند کرد. براي
من مهم درس گيري از شکستهاي سالهاي اخير مي باشد. ما مجبور هسيم قبل از اينکه خود
را سازمان دهيم بايد به بحث هاي علني و صادقانه و بدون واهمه دست زنيم تا بتوانيم
خود را سازمان دهيم و فشار لازم را براي رژيم و براي گرفتن امتيازات در داخل کشور
استفاده کنيم. بدون دامن زدن به اين بحث ها در رسانه هاي گروهي ما کار به جائي
نخواهيم برد.
2- چگونه از امکانات بين المللي براي افشاي رژيم در رابطه با زير
پا گذاشتن حقوق انساني ملتمان استفاده کنيم؟
پاسخ دادن به اين سئوال از بغرنجي و پيچيدگي سئوال اوّل برخوردار
نيست زيرا بعد از پايان جنگ سرد بين المللي ايجاد سازمانهاي حمايت از حقوق بشر هم
مردمي شده و هم از کارائي خاصي برخوردار مي باشد. در نتيجه به علت بين المللي
بودن احتياج به برنامه و اساسنامه جديدي ندارد همان برنامه و اساسنامه ي سازمان
بين الملل را در بخش هائي به وضعيت ترکمن صحرا نزديکتر کرد. تشکيل اين سازمان
احتياج به انسانهائي دارد که مقداري وقت و سرمايه در اين رابطه خرج کنند تا
بتواند به عنوان يک ارگان در حمايت از حقوق انساني ترکمن صحرا در مقابل دولتي که
هر روز حقوق انساني مردم را محدود مي کند و ترکمن صحرا را کاملاً به روش استعماري
اداره مي کند خود را نشان دهد. اين سازمان وابسته به هيچ گروه سياسي نخواهد بود
بلکه در چهارچوب سازمان دفاع از حقوق بشر بين المللي عمل خواهد کرد. وظيفه ي اصلي
آن افشاي بي حقوقي مردم و مطالعه ي حقوق قانونهاي بين المللي در رابطه با حقوق
بشر و مقايسه آنها با قوانين جمهوري اسلامي چه در تئوري و چه در عمل خواهد بود،
تا بتواند تناقضات قانوني اختلافات بين حقوق انسانها به شکل بين المللي و قوانين
جمهوري اسلامي را در مقابل ملت خود در يابد. براي ايجاد اين سازمان احتياج به بحث
هاي طولاني نظري و برنامه اي و يا احتياج به برگزاري کنفرانسهاي سراسري نيست بلکه
احتياج به فعالان داوطلبي دارد که فکر مي کنند وجود اينچنين سازماني را براي
ترکمنصحرا لازم مي دانند.
کلام آخر:
ما تبعيديان ترکمن در خارج از کشور مخصوصاً در اروپا مسئوليت
بزرگي در پيش رو داريم، امروز هيچيک از مسئولين درجه ي اول منطقه ترکمن نيستند.
مسئوليتهاي کلان و کلیدی را به غیر ترکمن ها سپرده اند و در يک کلام ترکمن
صحرا امروز به شکل استعماري اداره ميشود. به جاي مدرنيزه کردن کشاورزي و دامداري
و يا ايجاد و پايه گذاري صنايع سنگين منطقه را به زباله داني تبديل کرده اند، که
بارش بارانهاي اسيدي هيچوقت اينگونه تهديد کننده نبوده است. درصد بيکاري در منطقه
بسيار بالاتر از بخش هاي ديگر ايران مي باشد. تحصيل کرده هاي ترکمن در درجات
مختلف آموزشي از برخوردهاي نژادپرستانه رنج مي برند. اعتياد تمامي تارپود جامعه ي
ما را فرا گرفته، جوانان گرفتار مواد مخدر هستند کمتر خانواده اي پيدا ميشود که
به نحوي با اين اهريمن درگير نباشد.
در اين شرايط بسيار حساس و خطرناک وظيفه ي ما بيشتر و بيشتر ميشود
براي پاسخگوئي به اين وظايف عظيم خود، ما بايد حداکثر قدرت خود را بکار گيريم که
ساختار اداري منطقه را زير سئوال ببريم و در نهايت اين روش رهبري را از بقيه عوض
کنيم. براي رسيدن به اين هدف مقدس و انساني تمامي سياسي کاران ترکمن در خارج از
کشور آستين ها را بالا زنند و براي سازمانيابي خود که آرزوي نسل ما، پدران ما
بوده را با دامن زدن به بحث ها جامع عمل بپوشانيم. باور داشته باشيد بدون دامن
زدن به بحث هاي علني و دمکراتيک هيچکس به هيچ جائي نخواهد رسيد. و فراموش نکنيم
ما وظيفه داريم از هر امکاني براي افشاي رژيم چه با مقالات کوتاه و چه با مقالات
بلند و تحقيقي و افشاگرانه در رسانه ي گروهي دريغ نکنيم.
سخن آخر:
لازم باشد مصاحبه ي آقاي يونسي وزير سازمان اطلاعات ايران را در "ايسنا" چندين با
بخوانيد تا واقعيت خود و ديگر مليتها را بهتر بشناسيم.